fa تهیه ﻧﻤﻮﻧﻪ‌ﻫﺎی ﭘﺎرﭼﻪ‌ای ﭼﺮک پیرشده تسریعی ﺟﻬﺖ آزﻣﻮن ﺑﺮرﺳﯽ کیفیت شوینده در ﻣﺮﻣﺖ مستندسازی آثار و اشیا تاریخی- فرهنگی، موزه‌ای و آرایه‌های معماری. Documentation of historical-cultural, museum objects and architectural decorations پژوهشي Research, Original, Regular <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt">ﭘﺎﮐﺴﺎزی و ﺷﺴﺘﺸﻮی بافته‌ها و ﻣﻨﺴﻮﺟﺎت تاریخی در ﺣﻮزه ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﻣﺮﻣﺖ، ﻫﻤﭽﻨﺎن یکی از ﻣﻬﻢترین و ﭼﺎﻟﺶ برانگیزترین ﻣﺒﺎﺣﺚ در این ﺣﯿﻄﻪ اﺳﺖ. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﯿﻔﯿﺖ شوینده‌ها در ﻣﺮﻣﺖ ﭘﺎرﭼﻪ‌ﻫﺎی تاریخی، از سویی ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ‌ﻫﺎی آزمایشگاهی ﻧﯿﺎز اﺳﺖ و از ﺳﻮی دیگر ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺎص ﺑﻮدن شرایط آﺛﺎر تاریخی، اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﺮک اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻣﻮﺟﻮد، ﭘﺎﺳﺨﮕﻮی ﻧﯿﺎز ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮ این ﺣﻮزه ﻧﯿﺴﺖ. ﺑﻪ این ﻣﻨﻈﻮر، ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻬﯿﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی ﭘﺎرﭼﻪ‌ای ﭼﺮک از ﺟﻨﺲ ﭘﻨﺒﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت تسریعی ﭘﯿﺮ ﺷﺪه‌اﻧﺪ. در راﺳﺘﺎی دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ این ﻫﺪف، اﺑﺘﺪا ﻧﻮع و ﻣﯿﺰان ﭼﺮک ﺗﻌﯿﯿﻦ و در اداﻣﻪ، ﻣﯿﺰان تاخریب ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﻫﻨﮕﺎم ﭘﯿﺮﺳﺎزی تسریعی پایش و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪ. روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮاﺳﺎس ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ- مقایسه‌ای و ﺷﯿﻮه ﮔﺮدآوری داده‌ﻫﺎ از طریق آزﻣﺎیش‌های ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ نظیر طیف‌نگاری ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ تبدیل فوریه</span> <span dir="LTR" style="font-size:16.0pt">(FTIR) </span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt">، تعیین ﻣﯿﺰان ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﺸﺸﯽ، رﻃﻮﺑﺖ بازیافتی(ﺗﻌﺎدﻟﯽ)، هدایت الکتریکی، ﺳﻨﺠﺶ رﻧﮓ و</span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt">pH&nbsp;</span><span style="font-size:14.0pt"> ﺑﻮده اﺳﺖ. ﻣﺮاﺣﻞ اﻧﺠﺎم این ﭘﮋوﻫﺶ بدینﮔﻮﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎرﭼﻪ‌ﻫﺎی ﭘﻨﺒﻪ‌ای ﺗﻬﯿﻪ، آﻟﻮده و پیر ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻐﯿﯿﺮات تخریب آن‌ها پایش و ﺑﺎ تغییرات تخریب ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی ﭘﺎک مقایسه ﺷﺪ. نتایج ﺣﺎﮐﯽ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺣﺪود 700 ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺮﺳﺎزی تسریعی دﻣﺎ و رﻃﻮﺑﺖ، ﻧﻤﻮﻧﻪ‌ﻫﺎ در ﻧﻤﻮدار ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻧﺎﺷﯽ از تخریب، در شرایط تقریبا ﺛﺎﺑﺘﯽ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‌ای ﮐﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺟﺰﺋﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﺄﺛﯿﺮات ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب شوینده ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. بنابراین ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ کمترین زﻣﺎن ﺑﺮای ﭘﯿﺮﺳﺎزی و ﺗﻬﯿﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ‌ﻫﺎی آزمایشگاهی ﭘﺎرﭼﻪ‌ﻫﺎی آﻟﻮده، ﺣﺪود 700 ﺳﺎﻋﺖ در دﻣﺎی 110 درﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ‌ﮔﺮاد و رﻃﻮﺑﺖ ﻧﺴﺒﯽ 90 درﺻﺪ اﺳﺖ.</span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">Cleaning and washing of historical artifacts and textiles remain one of the most critical and challenging aspects of conservation and restoration. To evaluate the quality of detergents used in the conservation of historical textiles, laboratory samples are required. However, due to the unique characteristics of historical artifacts, existing standardized soiling methods are insufficient for researchers in this field. Therefore, this study aims to prepare artificially soiled cotton fabric samples subjected to accelerated aging. To achieve this goal, the type and amount of soiling were first determined, followed by monitoring and analyzing the degradation of samples during accelerated aging. The research methodology was based on analytical-comparative approaches, with data collected through experiments such as Fourier Transform Infrared (FTIR) spectroscopy, tensile strength testing, equilibrium moisture content, electrical conductivity, color measurement, and pH assessment. The procedure involved preparing, soiling, and aging cotton fabrics, with degradation changes monitored and compared to those of clean samples. Results indicate that after approximately 700 hours of accelerated aging under elevated temperature and humidity (110&deg;C and 90% relative humidity), the samples reached a relatively stable state in terms of degradation changes. This stability allows minor adverse effects of detergents to be clearly detectable. Thus, the minimum time required for aging and preparing laboratory samples of soiled fabrics is approximately 700 hours at 110&deg;C and 90% relative humidity.</div> ﺣﻔﺎﻇﺖ, ﻣﺮﻣﺖ, پارچه ﭘﯿﺮﺷﺪه تسریعی, ﭼﺮک, پنبه, ﺷﺴﺘﺸو. Conservation, Restoration, Accelerated-Aged Fabric, Soiling, Cotton, Washing. 1 12 http://journal.richt.ir/kcr/browse.php?a_code=A-10-1-122&slc_lang=fa&sid=1 Mehri Ghobadi مهری قبادی m.ghobad i@aui.ac.ir Yes Ph.D. Student in Conservation, Faculty of Conservation and Restoration, Isfahan Art University, Isfahan, Iran. داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی ﻣﺮﻣﺖ، داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﻣﺮﻣﺖ، داﻧﺸﮕﺎه ﻫﻨﺮ اﺻﻔﻬﺎن، اﺻﻔﻬﺎن، ایران. Mohsen Mohammadi Achachlouei محسن محمدی آچاچلویی No Ph.D. Student in Conservation, Faculty of Conservation and Restoration, Isfahan Art University, Isfahan, Iran. داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی ﻣﺮﻣﺖ، داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﻣﺮﻣﺖ، داﻧﺸﮕﺎه ﻫﻨﺮ اﺻﻔﻬﺎن، اﺻﻔﻬﺎن، ایران.